بازنشستگی رویایی دست نیافتنی برای کارگران فصلی
کد خبر: 101263
تاریخ انتشار: ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۵ - ۹:۴۱
شاخص گزارش مي دهد؛
شاخص : متاسفانه طبقه کارگر به دنبال رکود تورمی اقتصادی، مشکلات بازنشستگي، بیکاری، درد نان و شرمندگی جلوی خانواده به عنوان مظلوم‌ترین حلقه‌ اقتصادی کشور خوانده می شود.

به گزارش خبرنگار اجتماعی شاخص، نگرانی از افزایش قیمت‌ها و پایین بودن قدرت خرید به دلیل دستمزد ناچیز کارگری از مهم‌ترین دغدغه‌های جامعه‌ی کارگری است.

متاسفانه طبقه کارگر به دنبال رکود تورمی اقتصادی، مشکلات بیکاری، درد نان و شرمندگی جلوی خانواده به عنوان مظلوم‌ترین حلقه‌ اقتصادی کشور  خوانده می شود.

به راستی که این قشر چگونه معیشت خود را تامین می کنند؟!

به مناسبت روز کارگر تصمیم گرفتیم پای درد و دل کارگران سر میدان بنشینیم تا با انعکاس صدای  این قشر ضعیف گوشه ای از مشکلات آن ها را منعکس کنیم.

وقتی به میدان تجمع کارگران رسیدم با مرد میانسالی مواجه شدم که تنها در گوشه ای از خیابان نشسته بود….

به سراغش رفتم تا جویای حالش شوم و با دلجویی از وی بتوانم از مشکلاتش جویا شوم و چند دقیقه خلوتش را بشکنم ….

این مرد ۵۰ ساله گفت: اوایل در شرکت کار می کردم اما متاسفانه چرخ روزگار برگشت و اخراج شدم.

مجیدی در ادامه با بیان اینکه حدود ۱۵ سال به شغل کارگری مشغول است، افزود: اهل خانه من ۵ نفر هستند و باتوجه به دانش آموز بودن فرزندانم باید شب و روز کار کنم تا بتوانم حداقل معیشت روزانه را تامین کنم.

وی اظهار کرد: هر روز  به این مکان می آیم تا برای یک لقمه حلال تلاش کنم اما متاسفانه کسی برای گرفتن کارگر مراجعه نکرده و من مجبورم تا شب تحمل کنم.

وی در ادامه گفت: زمان کار در شرکت بیمه بودم اما اکنون که کارگر هستم به دلیل عدم وجود کار روزانه نتوانستم هیچ حق بیمه ای برای خود و خانواده ام پرداخت کنم.

IMG_20160430_220822

یکی دیگر از کارگران که از دور به ما نگاه می کرد به سمت ما آمد …

وی با بیان اینکه تازه ازدواج کرده و مستقل شده است، گفت: قبل از ازدواج در یک شرکت کار میکردم اما یک ماه بعد از ازدواج؛ شرکت ورشکست شد و همه کارگران بیکار شدن و من مجبورم برای تامین مخارج زندگی ام کارگری کنم.

این مرد جوان با اشاره به اینکه هیچ تضمین شغلی برای کارگری وجود ندارد تصریح کرد: فصل زمستان کار و کارگری بی رونق می شود اما کارگران برای ترس از تامین مخارج همه روزه به میدان آمده و به انتظار می نشینند.

وی افزود: گاهی در روزهای سرد زمستانی به اینجا می آییم و ساعت ها منتظریم اما جز بیمار شدن نتیجه ای دیگری نداشته است.

وی با بیان اینکه حقوق کارگر در حد بخور و نمیر است خاطرنشان کرد: وقتی ما با زحمت معیشت روزانه را تامین می کنیم چطور می توانیم حق بیمه برای خود بپردازیم.

IMG_20160430_220830

همانطور که مشغول بحث بودیم چند نفر دیگر نیز به جمع ما پیوستند ….

یکی از کارگران  کاهش ساخت و ساز را عامل کمبود کار دانست و گفت: متاسفانه با سرکارآمدن برجام، اقتصاد کشور زیر سوال رفت و سرمایه داران نمی توانند درست تصمیم بگیرند.

وی در ادامه توضیح داد: از زمانیکه برجام به میان آمده ساخت و سازی وجود ندارد و ماهم شرمنده زن و بچه خود هستیم.

پسر جوانی نیز با بیان اینکه کارگران روز مزد تعطیلی ندارند گفت: ما مجبوریم ۱۲ ماه برای به دست آوردن روزی حلال دوندگی کنیم چرا که تعطیلی برای ما به منزله استراحت نیست بلکه از کف رفتن خرجی روزانه است.

وی بیان کرد: به دلیل عدم توانایی پدرم و نداشتن حقوق مجبور به ترک تحصیل از دانشگاه شدم و اکنون خرج ۵ نفر با من است و اگر پدرم بیمه بود شاید سرنوشت من اینطور نمی شد.

وی از مسئولان درخواست کرد: با فراهم کردن بستر اشتغال در استان سلامتی و شادابی را به خانواده ها برگردانند.

IMG_20160430_220814

 آنچه دغدغه کارگر را بیشتر می کند بی رونقی کار نیست بلکه فکر روزهای بازنشستگی است که شاید هیچ وقت برای برخی از کارگران پرده از نقاب نکشد.

یکی دیگر از کارگران گفت: ما کارگران فصلی بدون هیچ بیمه‌ای با کار دست و پنجه نرم می‌کنیم به طوریکه وقتی صبح از خانه خارج می‌شویم نمی‌دانیم چه آینده‌ای در انتظار ماست.

وی در ادامه بیان کرد: ممکن است روزی ۱۰۰ تومان کار کنیم و در عوض چند روز بیکار بمانیم و این برای ما مشکل بزرگی است.

وی اضافه کرد: زمستانها فقط برای آرامش کاری به اینجا می‌آییم چه بسا که اصلا کاری وجود ندارد و میخواهیم فقط برای دلگرمی به خود بگوییم  که تلاشمان را کرده‌ایم.

امروز دغدغه بشریت این است که چشم انداز داشته باشد آیا با این شرایط کاری می‌توان برای زندگی برنامه‌ ریزی کرد؟

جوادی افزود: ما راضی هستیم که از شکم خانواده مان بگذریم تا بتوانیم بیمه ای برای آینده بپردازیم ولی متاسفانه سایت بیمه کارگران ساختمانی بسته است و ما هنوز علت بسته شدن سایت را نمی دانیم.

وی گفت: از مسئولین تقاضا داریم که برنامه‌ها و وعده‌هایی را  که در سطح کلان کشور می‌دهند اجرایی کنند اما متاسفانه تاکنون هیچ اقدامی ندیده‌ایم.

ساختمان با شغلهای بسیاری در ارتباط است که الان با این وضع رکود بسیاری از افراد بیکار شده‌اند. چرا برنامه‌ریزیهای مسئولین باید بی برنامه شروع شود؟

امید است با نگاه مثبت دولت و قانونگذاران ایران با توجه به رقم بالای هزینه ماهانه خانوارهای کارگری فکری به حال این قشر زحمتکش بخصوص جوانان بیکار کنند تا پاسخگوی تأمین هزینه‌های زندگی آنها باشد و هیچ پدری شرمنده فرزندش نشود.

انتهای پیام/ ۱۳۰۰/گ۱/ح

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار