Iranjb.ir

حفظ چارچوب لوزان و مقید نگه‌داشتن ایران به این چارچوب قلب راهبرد مذاکراتی آمریکا - پایگاه خبری شاخص
کد خبر: 63179
تاریخ انتشار: ۲۱ تیر ۱۳۹۴ - ۴:۰۴
یادداشت روز
شاخص : برای آمریکا- و به عقیده من اسرائیل و حتی سعودی‌ها- هیچ اولویتی بالاتر از حفظ چارچوب لوزان به قرائت فکت شیت وزارت خارجه آمریکا وجود ندارد و درواقع این چارچوب قلب راهبرد مذاکراتی آمریکاست.
farhangnews_127749-361474-1432453021

شاخص؛ مذاکرات هسته‌ای اکنون دچار نوعی سکون شده است. این سکون می‌تواند از حیث خوانش سناریوهای محتمل در چند روز آینده گمراه کننده باشد و بنابراین باید نگاهی دقیق‌تر از تحلیل‌های ژورنالیستی به آن افکند. اطلاعات موجود نشان می‌دهد دو عامل اصلی شرایط کنونی را بوجود آورده است.

۱٫ تماس پنج‌شنبه شب باراک اوباما با تیم مذاکره کننده آمریکایی که منجر به تغییر مواضع ناگهانی آن‌ها در برخی موضوعات کلیدی شده است.

۲٫ لابی سعودی و اسرائیل با آمریکا، فرانسه و انگلستان که موجب شده خط قرمزهای جدیدی از جانب این کشورها در مذاکرات ترسیم شود.

با این حال، تحلیل دقیق این صحنه، نیازمند فراتر رفتن از تحولات ظاهری است که در وین شاهد آن هستیم. سوال اصلی این است که اوباما چرا چنین تماسی گرفته یا سعودی و اسرائیل با کدام هدف به طرف‌های اروپایی فشار آورده‌اند؟ چند نکته زیر تلاش می‌کند مسئله را از دیدگاهی اندک متفاوت تحلیل می‌کند.

یکم- برای آمریکا- و به عقیده من اسرائیل و حتی سعودی- هیچ اولویتی بالاتر از حفظ چارچوب لوزان به قرائت فکت شیت وزارت خارجه آمریکا وجود ندارد.

تلاش برای حفظ چارچوب لوزان و مقید نگه داشتن ایران به این چارچوب قلب راهبرد مذاکراتی آمریکاست.

یکی از تاکتیک‌هایی که آمریکایی‌ها برای رسیدن به این هدف آن را سودمند یافته‌اند این است که خود در نقض چارچوب لوزان پیش قدم شده و مطالباتی سخت‌گیرانه‌تر را مطرح کنند. این اتفاق در طول ۱۵ روز گذشته لااقل دوبار رخ داده است.

دقیق ترین نوع نگاه به دبه‌های پی در پی آمریکایی‌ها این است که آن‌ها دائما در حال جلوتر بردن خاکریزهای خود برای صیانت از خاکریز لوزان هستند و بنابراین کاملا محتمل است که به یکباره از همه این خاکریزها عقب بنشینند و به خاکریز اصلی- یا جایی حوالی آن- برگردند. دبه اخیر آمریکا نیز مشمول همین قاعده است.

کاملا محتمل است که در همین یکی دو روز آمریکایی‌ها طی کردن یک مسیر معکوس را آغاز کنند. این به هیچ وجه نباید منجر به غافلگیری شود یا کسانی را دچار این خطا کند که بازگشت آمریکا به مرحله ماقبل دبه یک دستاورد مذاکرتی است.

اگر مرحله ماقبل دبه همان لوزان به روایت فکت شیت آمریکا باشد، مشکلات کماکان سر جای خود باقی است.

دوم- مسئله اصلی درباره لوزان مسئله زیرساخت‌هاست. تفاهم لوزان به آمریکا امکان می‌دهد زیرساخت تحریم‌ها را نگه دارد اما زیرساخت برنامه غنی‌سازی ایران را برچیند.

اطلاعاتی که در چند روز گذشته از درون مذاکرات به دست آمده، همه در همین چارچوب قابل تحلیل است. اصرار بر حفظ تحریم‌های تسلیحاتی- به‌ویژه موشکی-  درواقع ترفندی برای نگه داشتن زیرساخت تحریم‌های شورای امنیت است چراکه همانطور که جای دیگری نشان داده‌ایم، در همه تحریم‌های شورای امنیت برنامه موشکی ایران در کنار برنامه هسته‌ای و به عنوان منشا اصلی نگرانی ذکر شده و وقتی تحریم‌های موشکی باقی بماند، به یک معنا گویی همه تحریم‌‎ها باقی مانده است.

اصرار بر محدویت شدید برنامه تحقیق و توسعه غنی‌سازی نیز– در حالی که برنامه نیمه صنعتی ایران کاملا جمع شده- ابزاری است برای وارد کردن صدمات جبران ناپذیر به زیرساخت برنامه غنی ‌ازی ایران در طول سال‌های توافق.

تداوم بدون محدودیت برنامه تحقیق و توسعه روی ماشین‌های سانترییوژ پیشرفته یک تضمین زیرساختی برای تداوم حیات برنامه هسته‌ای یا ایران در زمانی است که امکان ایجاد تاسیسات صنعتی را ندارد و دقیقا به همین دلیل هم هست که صهیونیست‌ها تحقیق و توسعه را به عنوان مسئله اصلی در مذاکرات شناسایی کرده‌اند. مذاکرات در وین تنها زمانی به یک توافق خوب منجر خواهد شد که این ملاحظات زیرساختی را کاملا جدی بگیرد.

به قلم مهدی محمدی

انتهای پیام/۱۰۰/ی۲/م

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

آخرین اخبار