غفلت ها و غرورها / فرصتهایی که در ایام عزای سیدالشهدا علیه السلام از دست می روند - پایگاه خبری شاخص
کد خبر: 76380
تاریخ انتشار: ۲۵ مهر ۱۳۹۴ - ۱۱:۵۴
قسمت اول؛
شاخص : غفلت برخی متولیان هیئات مذهبی از معیارهای یک هیئت در تراز انقلاب اسلامی و غرور برخی دیگر در نپذیرفتن انتقادات منطقی و مستدل،باعث بروز بدعت ها و آسیب هایی شده که معلوم نیست بتوان به این زودی ها ازعواقب سوء و ناگوار آن خلاصی یافت.

یکی از بزرگان خدمت امام خامنه ای عزیز رسیدند و عرض کردند که مجموعه ای داریم و می خواهیم افراد با بصیرت تربیت کنیم.

رهبری فرموده بودند: منظورتون از «با بصیرت» چیست؟

آن فرد عرض کرده بود: کسانی مثل مقداد که چشمشان به دهان مولایشان باشد و گوش به فرمان ولیشان.
حضرت آقا فرموده بودند: این خوب است اما منظور من از بصیرت این نیست.

منظور من از فرد بصیر افرادی مثل مالک اشتر هست که امیرالمومنین(علیه السلام) در وصفش می فرمایند: مالک به گونه ای است که اگر در بیابانی باشد و دور از مولایش و مشکلی برایش پیش بیاید دقیقا کاری می کند که اگر نزد مولایش بود، مولایش همان کار را امر می کرد. بصیرت یعنی اینکه در غیبت مولایت هم بدانی او از تو چه می خواهد و همان را عمل کنی.

هرسال با فرارسیدن ایام سوگواری وبرپاشدن خیمه های عزای سرور وسالار شهیدان اباعبدالله الحسین علیه السلام و خاندان مطهر و یاران با وفای حضرت، محبین و شیعیان سیدالشهدا علیه السلام با شور و اشتیاق وصف ناپذیری اقدام به برپایی وتزئین هیئات مذهبی و یا ایستگاههای صلواتی و… می نمایند و هرکس بنا به فراخور توان و معرفت و عشقی که به امام حسین علیه السلام دارد،سعی می کند قدمی برداشته و نامش را دردفتر عاشقان ثارالله ثبت نماید.

اما آیا همه این بزرگوارانی که باعشق وشور وارد این عرصه پربهجت و متعالی می شوند، مانند مالک اشتر دقیقا همان کاری را می کنند که ولی زمانشان از ایشان می خواهد؟

شاید به همین دلیل این فرصت عظیم و بی نظیر که به فرموده مقام معظم رهبری اگر فقط قشر مداح در آن ، به مسئولیت خطیر خود جامه عمل بپوشاند ،تحولی درکشور اتفاق می افتد؛آنچنان که باید مورد استفاده قرار نمی گیرد و بهره شایسته و بایسته ای از این نعمت بزرگ الهی نمی بریم.

در این یادداشت با معیارقراردادن فرمایشات دقیق و مبنایی رهبر معظم انقلاب که بحق اشراف کاملی نسبت به آسیب ها و فرصت های ایام سوگواری بزرگان دین و معصومین علیهم السلام دارند،به برخی آسیب های این عرصه در دو قسمت اشاره ای کوتاه خواهیم داشت.

غفلت برخی متولیان هیئات مذهبی از شاخص ها و معیارهای یک هیئت مذهبی در تراز انقلاب اسلامی و جامعه اسلامی از یکسو و غرور برخی دیگر در نپذیرفتن انتقادات منطقی و مستدل بزرگان و خواص و همچنین عموم مردم مومن و بصیر، باعث بروز بدعت ها و آسیب هایی شده که معلوم نیست بتوان به راحتی و به این زودی ها از عواقب سوء و ناگوار آن خلاصی یافت.

جالب اینجاست که اکثر این دوستان که در نیت خوب و صفای باطن ایشان شکی نیست ،خود را افرادی بابصیرت و پیرو مولا و ولی زمانشان می دانند، اما در عمل گاهی حتی به یکی از توصیه های نایب امام زمانشان نیز عمل نمی کنند و بدون آنکه بدانند یا بخواهند پارا از حدود شرع و عقل فراتر می گذارند و باعث جدایی و دوری بسیاری از مردم مومن که به روشهای ایشان منتقدند، از هیئات مذهبی می شوند.

در ذیل به برخی ویژگی ها و بایسته های هیئات مذهبی از نگاه مقام معظم رهبری می پردازیم.بنظر چندان نیاز به توضیح نباشد که گاهی هیئات ما،چقدر از این مبانی فاصله دارند و نه تنها نمی توانند مانند مالک اشتر،باری از دوش ولی زمانشان بردارند و معارف والای ائمه معصومین علیهم السلام را به خوبی و درستی منتقل نمایند ، بلکه به پیچیده تر شدن اوضاع و کم بهره شدن هیئات کمک کرده و گاهی به اختلافات مذهبی نیز دامن می زنند.

فضای هیئت : تلفیقی از عنصر «منطق» و «عاطفه»

فضای عمومی هیئت باید تلفیقی از منطق قوی و عواطف انسانی باشد تا انتقال معارف و مفاهیم اسلامی و انسانی به احسن وجه صورت گیرد. ناگفته پیداست که گاهی در هیئات مطالبی گفته می شود که نه بامنطق سازگار است و نه منجر به برانگیختن عواطف انسانی می شود.

«واقعه‌خوانى، تا حدّ ممکن، باید متقن باشد. توجه کنید، چیزى را بخوانید که معقول باشد. البته، نه این‌ که انسان هرچه معقول است، از خودش بسازد و بخواند! نه، آن را به اصول و واقعیت‌هایى متکى کنید.» بیانات در دیدار جمعی از روحانیون – ۱۳۷۴/۰۳/۰۳

اصرار و تاکید مکرر مداحان عزیز به بلند کردن صدا در گریه کردن،صلوات فرستادن و تکرارکردن قطعه های مدنظرایشان،ازجمله مواردی است که شاید برای بچه های هیاتی که بصورت هفتگی در هیئات مذهبی حضور پیدا می کنند،امری عادی تلقی شود؛ ولی همه شاهد ناراحتی برخی از مخاطبین هیئات مذهبی که در ایام خاص قدم به این محافل مذهبی میگذارند ،بوده ایم و یکی از دلایل کمرنگ شدن حضور عموم مردم درطول سال در این هیئات نیزهمین مساله و مسایلی از این قبیل می باشد.

«اصرار می‌کنند که بلند گریه کنید، لزومى ندارد؛ خوب، آرام گریه کنید. وقتى می‌خواهند سینه بزنند، اصرار بر این که «صدا، صداى این جمعیت نیست»؛ یا وقتى مردم می‌خواهند صلوات بفرستند، اصرار بر این که «صلوات، صلوات این جمعیت نیست!» شما بخواهید مردم صلوات بفرستند، ولو توى دلشان. گرم شدن مجلس به این شیوه‌ها، اصل نیست» بیانات در دیدار جمعی از مداحان – ۱۳۸۹/۰۳/۱۳

منبر : کلاس درس بودن هیات و منبر

«منبرتان را، مجلس‌تان را تقسیم کنید به دو قسم: قسم اول، معارف و اخلاقیات. یک قسم منبر هم مربوط به مدایح و مراثى اهل‌بیت(علیهم‌السّلام) است» بیانات در دیدار جمعی از مداحان – ۱۳۸۹/۰۳/۱۳

اگر بعد از ده روز مثلا از افرادی که در هیئات شرکت می کنند، از اهداف و علل و زمینه های قیام امام حسین علیه السلام و انطباق آن باشرایط کنونی ،موضوع خواص و عوام اهل حق و باطل و… بپرسند، جمع کثیری قطعا نخواهند توانست حداقل انتظارات را برآورده نمایند.

ویا درمورد مساله انطباق شرایط قیام امام حسین علیه السلام با شرایط حال و شناخت دوست و دشمن در زمان حاضر،برخی ازمتولیان هیئت با بیان اینکه نباید وارد مسایل سیاسی شویم ازبیان مسایل اینچنینی که در حقیقت اصل مطلب و هدف غایی از زنده نگهداشتن ذکر و یاد مصایب خاندان عصمت طهارت است،جلوگیری می کنند که در مطلب بعدی بدان اشاره می کنیم.

هیئت سکولار نداریم

«هرکس علاقه‌‌مند به امام حسین است، یعنی علاقه‌‌مند به اسلام سیاسی است، اسلام مجاهد است، اسلام مقاتله است، اسلام خون دادن است، اسلام جان دادن است؛ معنای اعتقاد به امام حسین این است.» بیانات در دیدار با اعضای ستاد مرکزی هیئت رزمندگان اسلام . ۱۳۹۲/۰۸/۲۰

متاسفانه درسالهای اخیر و بعضا با نفوذ برخی عناصرتفرقه افکن و جریان شیرازی ها در هیئات مذهبی،گاهی اوقات سخن گفتن از یزیدیان زمان با استدلال بی منطق سیاسی نشدن عزای امام حسین علیه السلام ،ممنوع است ولی پرداختن به اختلافات مذهبی و لعن صحابی پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله علیرغم تاکیدات مکرر بزرگان دین خاصه رهبرمعظم انقلاب، به روش جاری و مستمر برخی هیئات تبدیل شده است.

مداح هیئت

مداحی و بیان مناقب و مراثی اهلبیت عصمت و طهارت توفیق بزرگی است که علاوه بر نیاز به صلاحیت ها و شایستگی های مادی و معنوی از قبیل صدای خوش،آشنایی با الحان ،مطالعات مستمر و زیاد ، رعایت اصول اخلاقی و شئونات اسلامی ، مسئولیت خطیری را متوجه شخص مداح می کند و در صورتی که فردی بدون توجه به این صلاحیت ها و مسئولیت ها وارد این عرصه شود، اعتقادات و باورهای مخاطبین تحت الشعاع صالح نبودن وی قرار می گیرد و چه بسا موجب طرد ایشان از فضاهای مذهبی نظیرمسجد و حسینیه و هیئت گردد.

«مداحی، معرفت‌افزائی است. مداحی، پراکندن معرفت و حکمت و امید و عقیده‌ی راسخ است. مداحی، جوشاندن چشمه‌های عواطف در دل‌ها است؛ با استفاده‌ی از هنر شعر، هنر آواز، هنر اجرا».بیانات در دیدار جمعی از مداحان – ۱۳۹۲/۰۲/۱۱

به توفیق الهی در قسمت دوم به بخش های دیگری از آسیب های هیئات مذهبی از جمله اشعار مداحی ،سبک و آهنگ مداحی ،اتلاف وقت مردم و…می پردازیم.

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار