فیلم محمد رسول الله(ص) به دور از نمادهای سخت سینمایی به دنبال نشان دادن چهره واقعی و مهربان حضرت رسول (ص) است - پایگاه خبری شاخص
کد خبر: 72513
تاریخ انتشار: ۲ مهر ۱۳۹۴ - ۱۲:۳۰
یادداشت روز
شاخص : وقتی چشمهایت به کم سویی پرده نقره ای رنگ عادت می‌کند،همهمه وسیعی را حس می‌کنی میان مردمی که مشتاقانه در جستجوی صندلی خالی، لابلای جمعیت هستند.

به گزارش شاخص؛ تماشگران سینما این‌بار باهنر بی بدیل “مجیدمجیدی” مواجه می‌شوند، اثری که از موسیقی ابتدایی تا تیتراژ پایانی اش، نوید دهنده اتفاقی تازه در سینما ایران است! روح تازه ای که در سکانس های این فیلم گنجانده شده است، احساس پاک هر شخص اسلام دوست را به وجد می آورد.

نورپردازی‌های بجا و مناسب، روح متعالی شخصیت های تاریخ صدر اسلام را به خوبی نشان می دهد؛ تاریکی و ظلماتی که قبل از ظهور پیامبر اسلام(ص) وجود داشته، با بیماری رایج طاعون به خوبی نشان داده شده است.

برکت و رحمتی که خداوند در محمد(ص) قرار داده از ابتدای خلقتش در رحم آمنه عروس عبدالمطلب، شامل حال خانواده اش شده و در آنجایی که قوم عرب مورد تجاوز قرار می گیرند، تنهاخانواده پیامبر اعظم(ص) هستند که با آرامشی وصف ناپذیر زندگی روزمره خود را ادامه می دهند و از تکرار هجمه وسیع سختی‌ها سست نمی‌شوند.

این آرامش در چهره و گریم شخصیت هایی که آغازگر رسالت پیامبر(ص) هستند به خوبی مشاهده می‌شود. حلیمه تاریخ اسلام، یکی از همان‌هایی است که از برکت وجود پیغمبر(ص) بهره مند می شود و در سکانس میانی داستان در اوج تنگدستی وقتی به عنوان دایه، در رقابت با زنی فقیر قرار می گیرد، دلش به رحم می آید و مسیرش را تغییر می دهد و منتخب الهی می شود برای شیر دادن به نوزادی که خود منتخب پرودگار است.

جلوه های فوق العاده سینمایی، نه تنها یک فرد آشنا به اصول سینمایی را به وجد می آورد، بلکه احساس نزدیکی به وقایع تاریخ اسلام و همزاد پنداری را به مخاطب عوام انتقال می دهد. جلوه های بصری این فیلم معجزات تولد خارج از عقل پیامبر مهربان اسلام را به خوبی نشان می دهد.

آنجایی که چشمه خشک شده به برکت دعای پیامبر(ص) جوشان می شود و خلق الله را از تشنگی رهایی می دهد تداعی کننده تشنگی معنوی بشر است، که با تولد نبی اکرم (ص) سیراب  خواهد شد.

احترام به چهره رسول الله از جمله مواردی است که مجیدمجیدی به خوبی رعایت کرده و نورانی بودن چهره پیامبر اکرم(ص) و حرکت ابتکاری تصویر برداری از پشت سر بازیگر حضرت رسول(ص) موجب احترام به دیدگاه اسلامی جامعه مذهبی خواهد بود.

سینمای اسلامی ایران به عنوان مرجع جهان اسلام می تواند اصول خاص سینمایی را با توجه به ساختار اصلی آن تغییر دهد و نورانی کردن چهره  افراد قابل احترام در جامعه ایرانی و اسلامی از جمله مواردی است که خاص سینما ایران و مطابق با فرهنگ اسلامی و دینی است.

در این حال،خرده گیری بر این موضوع خلاف هنجارهای مطابق باجامعه ی اسلامی است. فیلم محمد رسول الله(ص) ساخته مجیدی به دور از نمادهای سخت سینمایی به دنبال نشان دادن چهره واقعی و مهربان حضرت رسول (ص) است، چهره ای که توسط جهان به دور تمدن از غرب مخدوش شده و از رشد و تعالی اسلام واقعی جلوگیری کرده است.

آسان بودن نمادها در این پدیده مجیدی، به معنی بی سوادی فیلم نامه نویسان به دنیای سینما نیست، بلکه فیلمساز تمام تلاش خود را به کار گرفته تا تمام اقشار مختلف جامعه از روایت داستان بهره مند شوند.

نمادگذاری‌های ساده مجیدی در به تصویر کشیدن مهربانی حضرت رسول(ص) حس غرور تماشاگر عام و خاص را به دنبال دارد. به عنوان مثال در لحظه ای که پیراهن محمد خردسال، به خار بیابان گره می خورد و بادستانش به آرامی آن را از پیراهن جدا می کند تا آسیبی به آن نرسد، جلوه انسانی متعالی را نشان می دهد که حتی به کوچکترین و بی ارزش ترین مخلوق خداوند مهربان است!

داعش چه می تواند بکند، به جز تحریم این واقعه عظیم سینمایی، که ضمیر ناخودآگاه هر انسانی را به تفکر وامی دارد و وجدان خفته انسان های  خواب آلوده را بیدار می کند!

هر هنرمند با توجه به دغدغه‌هایش، زبان هنری خویش را به کار می‌اندازد و هدف مجیدی از ساخت این سناریوی عظیم را نمایش جلوه دیگری از ساحت مقدس حضرت رسول(ص) بیان می کند.

دغدغه مجیدی در به تصویر کشیدن مهربانی آخرین فرستاده الهی در هنگامی که دشمنان کمر به نابودی اسلام مهربان محمدی بسته اند، قابل ستایش است و لزوم پرداختن به حواشی زندگی پیامبر در مواجه با این دغدغه جهانی کم اهمیت‌تر می‌شود.

صدور اسلام علی(ع) که ادامه ی اسلام نازل شده بر پیامبر(ص) است، وظیفه اصلی هر هنرمند دلسوز و ارزشی است که در این هنگام مجیدی با یادآوری آیه ی۱۵۹آل عمران (به برکت رحمت الهی،در برابر مردم نرم و مهربان شدی!و اگر خشنو سنگدل بودی،از اطراف تو پراکنده می‌شدند) زبان نرم را لازمه هر امر به معروف و نهی از منکر، معرفی می‌کند!

این موضوع مهم و حیاتی، پیامی است برای آنهایی که پرچم‌دار امر به معروف و نهی از منکر آمیخته با خشونت و به دنبال خلق دنیای اسلام خشن وهابیت هستند.

عظمت محمد رسول الله با تصویر برداری بی نظیر،  جلوه دیگری از هنر خاص سینمایی است که نتیجه مثبت یک اثر را بیشتر می‌کند.

بازی با عناصر طبیعت مانند آب، باران و چمنزارها، نمایانگر پاکی و قداست این اتفاق عظیم است. وقتی عظمت محمدخردسال و مادرش در کنار عظمت کوهستان نشان داده می شود، ذهن تماشگر، جلوه بی نظیر این مهربانی را لمس خواهد کرد!

موسیقی مناسب و جانبخشی به عناصر طبیعت، لطافت انتقال یافته به مخاطب را بیشتر می‌کند و آن را در مقابل خشونت نابجای دشمنان اسلام قرار می‌دهد.

پیامبر نبی(ص) فیلم مجیدی،همان طور که با استفاده از هنر بصری سینما، اسطوره واقعی جهان اسلام معرفی می‌شود به عنوان یک انسان در مقابل از دست دادن مادرش تاب نمی‌آورد و به تب فراق دچار می‌شود و روح آسمانی‌اش،در کنار جنس نحیف زمینی اش، به تصویر کشیده می‌شود.

اسطوره ای که مانند تمام انسانها بشر خلق شده و جسم مادی‌اش تفاوتی با بشر دو پا ندارد و تنها انتقال وحی آن را از دیگر موجودات متمایز می‌کند.

یکی از نقدهای که منتقدین سینمایی بر این فیلم وارد می‌کنند،  سکانس شفای حلیمه توسط پیامبر اکرم(ص) است که در کنار بیماری مادر حضرت رسول و عدم تکرار شفاعت توسط محمد خردسال خودنمایی می کند.

در اینجا باید از منتقدین سینمایی که ترتیب این سکانس ها را نقص فیلم می‌دانند پرسش شود، که هدف شفیع بزرگی مانند پیامبر اکرم (ص) از شفاعت افرادعادی چیست؟

پیامبر اکرم شفاعت را خاص نظر پروردگار می داند و عدم شفاعت مادر خویش دلیل بر ناتوانی پیامبر خدا نیست! پس یک ببینده عام مسلمان و آشنا با حکمت خداوند در مواجه با این سکانس دچار دوگانگی ارزشی نخواهد شد، زیرا این موضوع را خاص اراده پرودگار می داند! هدف شفاعت حلیمه در مقابل چشمان جادوگران خرافاتی، نشان دادن معجزه  خداوند نادیده پیامبر اکرم است!

اما در کنار تجلیل از اثر بی‌نظیر مجید مجیدی، نقد منصفانه به رشد و تعالی کارهای بعدی سینما کمک می کند.

از جمله موارد مهم عدم توجه به شخصیت پردازی، کاراکترهای فیلم نامه است. رهاشدن نابهنگام شخصیت ها بدون در نظر گرفتن سرنوشت آنها، از مواردی است که ذهن بیننده را دچار ابهامی نابجا می‌کند.

تلاش نویسنده برای شخصیت پردازی ابوطالب عموی پیامبر به عنوان قهرمان داستان، ناکام می‌ماند، وقتی به طور ناگهانی وارد داستان می‌شود و از جوانب زندگی اصلی او سخنی به میان نمی‌آید.

از دیگر مشکلات موجود در فیلم، دیالوگ‌های سطح پایین از زبان شخصیت‌های اصلی داستان است. فصاحت بیان از ویژگی‌های بارز خاندان پیامبر اکرم (ص) بوده در حالی که فیلم نامه نویس زبان معیار امروزی را به آن ترجیح داده است.

درست است که تصویربرداری فیلمبردار مطرح هالیوود، نقطه قوت این فیلم می باشد، اما مشکل زمانی بوجود می آید که ضعف سناریو در کنار تصویر برداری فوق العاده، بیشتر جلوه‌گری می‌کند.

توجه به یک فیلم‌نامه قوی از نکات مهم یک فیلم تاثیرگذار است. توقع سینماگران از مجیدمجیدی با توجه به سابقه  عظیم ‌اش در سناریو نویسی، به دور از حق نیست.تلاش‌های این کارگردان خبره در خلق یک اثر به یاد ماندنی قابل تحسین است،اماعدم توجه به  روایات جزئی از موارد مهمی است که ضربه محمکی به اثر قابل تحسین مجید مجیدی زده است.

اگرقرار است،این فیلم به عنوان یک اثر اسلامی به جهانیان معرفی شود باید ابعاد بیشتری از زندگی پیامبر نشان داده می‌شد.

در پایان حمایت‌های خالصانه مردمی، از پدیده جدید “مجید مجیدی” سرمایه جدید سینمایی‌هاست که منجر به رقابت بیشتر برای جذب مخاطب  سینمایی خواهد شد.

ندا حبیبی

انتهای پیام/۴۰۰

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار