ایران جانبی

» کسی جویای احوال کارگران بازیافت نیست/ از ابتدای شیوع کرونا هیچ حمایتی نشده‌ایم
کد خبر: 207289
تاریخ انتشار: ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۱
دقایقی پای دردودل یک کارگر قزوینی؛
شاخص : کارگر بازیافت گفت: شغل خود را در شب عید از دست داده‌ایم و تاکنون بیکار هستیم؛ هیچ حمایتی از مسئولین ندیدیم و کسی حال ما را نمی‌پرسد.

به گزارش خبرنگار اجتماعی شاخص، اوضاع کسب و کارهای مختلف به علت شیوع ویروس کرونا،مدت‌ها است که وضعیت مناسبی ندارد؛ به طوری که در این میان برخی مشاغل بنا به پرخطر بودن در برابر احتمال شیوع بالای ویروس، نیز تا به امروز همچنان تعطیل بوده و فعلا اجازه فعالیت از سوی ستاد مبارزه با کرونا را دریافت نکرده‌اند.

مهمترین دلیل عدم فعالیت مشاغل پرخطر، حفظ سلامت جامعه و خود صاحبان و فعالان این مشاغل است، اما در این میان باید فکر کنیم که تنها منبع درآمد این افراد همین مشاغل است و اساسا بیش از دو ماه است که بیکار شده‌اند و هیچ منبع درآمدی هم برای گذران زندگی ندارند.

کارگران جمع‌آوری بازیافت، یکی از مشاغلی است که شاید به نظر یک شغل کاذب یا پیش‌پا افتاده باشد که تصور کنیم بود و نبودش فرقی به حال جامعه ندارد؛ اما باید گفت بسیاری از خانواده‌ها از همین راه امرار معاش می‌کنند و فعالیت این کارگران هم زیر نظر پیمانکاران شهرداری‌ها صورت می‌گیرد.

همان طور که گفتیم جمع‌آوری بازیافت یکی از مشاغل پرخطر و آسیب‌زا به لحاظ ارتباط مستقیم افراد با زباله‌ها است که از اواخر سال 98، یعنی اسفندماه به علت شیوع ویروس کرونا تعطیل اعلام شد و تا به امروز هم اجازه فعالیت به آن داده نشده است.

کارگرانی که از یک ماه مانده به سال جدید بیکار شده‌اند و همچنان در بیکاری به سر می‌برند و این در حالی است که همین قشر در حالت عادی هم شرایط مناسبی برای گذراندن معیشت زندگی ندارند چراکه از حقوق کافی برخوردار نیستند.

بخشی از کارگران در روز‌های پایانی سال ۹۸ در حالی که فرا رسیدن نوروز را روزشماری می‌کردند، ناگهان با آمدن کرونا و تأثیر آن بر بازار کالا‌های مختلف زخم‌های تازه‌ای بر معیشت آن‌ها نشست که کارگران بازیافت نمونه‌ای از این کارگران هستند.

باید توجه داشته باشیم که زیر آسمان همین شهر تعداد زیادی کارگران بازیافتی هستند که خانه‌نشین شده‌اند و منتظر بهبود شرایط و فعالیت دوباره هستند.

برای شنیدن مشکلات این قشر پای دردودل یکی از کارگران بازیافت قزوین نشستیم؛

توان پرداخت اجاره خانه و هزینه‌های زندگی را نداریم

وی در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی شاخص، اظهار کرد: از 15 بهمن ماه با توجه به شدت بیماری آنفولانزای H1N1 اوضاع کار ما کساد شده بود و شرایط مناسبی نداشتیم، اما از اول اسفندماه به دلیل گسترش و شیوع ویروس کرونا، به طور کامل بیکار شدیم.

این کارگر با بیان اینکه ما زیر نظر پیمانکار کار می‌کنیم و شهرداری این حوزه را به بخش خصوصی واگذار کرده است، گفت: 56 سال سن دارم و کارم از همان ابتدا در این حوزه بوده اما متاسفانه علی رغم حساسیت و خطر ابتلا به بیماری در این شغل، تحت پوشش هیچ بیمه‌ای نیستم.

کارگر بازیافت ادامه داد: ما کارگران بازیافتی، شغل خود را در شب عید از دست داده‌ایم و تاکنون بیکار هستیم؛ ما خطر ویروس کرونا و حساسیت شغلی خود را درک می‌کنیم و می‌دانیم که این تمهیدات به خاطر سلامت خودمان و جامعه است؛ اما در این شرایط اقتصادی بد، چه کاری از دستمان برمی‌آید؟ گناه مشاغل و کارگرانی مثل ما چیست؟

این کارگر با بیان اینکه میزان دستمزد دریافتی‌اش به صورت روزانه است، ابراز کرد: من با یک چرخ دستی کار می‌کنم و حتی قبل از کرونا هم حقوقم کفاف هزینه زندگی‌ام را نمی‌داد و اگر حتی یک روز سرکار نروم، حقوقی ندارم. درواقع روزمزد هستیم.

وی خاطرنشان کرد: به طور معمول در روزهای عادی دستمزدم بین 50 تا 60 هزار تومان است و به میزان بازیافتی که جمع‌آوری می‌کنیم بستگی دارد؛ البته گاهی کمتر هم می‌شود، از طرفی ماهانه باید 150 هزار تومان هم بابت مجوز برای تردد در شهر به پیمانکار پرداخت کنیم. اگر با شرایطی که کارفرما انتظار دارد، کار نکنیم نیز از یک لقمه نان حلال هم باز می‌مانیم و خانواده‌مان گرسنه می‌مانند.

این کارگر با اشاره به اینکه دو فرزند دختر دارد، ادامه داد: با توجه به میزان اندک حقوقی که دارم تنها می‌توانم اجاره خانه‌ام را بپردازم و مابقی آن را صرف گذراندن معیشت زندگی‌ام می‌کنم لذا تاکنون نتوانستم بیمه خوداشتغالی پرداخت کنم.

وی با بیان اینکه در این روزهای کرونایی برای گذارن زندگی مجبور بودیم که از دیگران پول قرض بگیریم، اظهار کرد: دخترم ازدواج کرده و توان تامین جهیزیه‌اش را ندارم؛ سه ماه اجاره خانه‌ام عقب افتاده و صاحبخانه اختار داده که تخلیه کنیم. واقعا با این شرایط نمی‌دانم که چاره کار چیست؟

هیچ اهمیت و اولویتی برای مسئولین نداریم!

این کارگر خاطرنشان کرد: هنوز کار ما به روال عادی بازنگشته و فعلا مشخص نیست از چه روزی بتوانیم فعالیتمان را شروع کنیم؛ چراکه کار شغل ما جزو مشاغل پرخطر محسوب می‌شود.

وی تاکید کرد: علی رغم اینکه جزو اقشار کم‌درآمد محسوب می‌شویم اما از ابتدای شیوع کرونا تاکنون هیچ حمایتی نشده‌ایم؛ گویا اصلا ما و شغلمان دیده نمی‌شویم یا اینکه هیچ اهمیت و اولویتی برای مسئولین نداریم!

این کارگر جمع‌آوری بازیافت یادآور شد: با توجه به اینکه ما زیر نظر بخش خصوصی هستیم نیز باید هر طور که پیمانکار تمایل دارد و قوانین را وضع می‌کند، نیز کار کنیم و اجازه اعتراض هم نداریم چراکه در جواب می‌گویند” دوست ندارید کار کنید، اخراج می‌شوید، آنچه که زیاد است، کارگر بیکار است!”

وی در پایان گفت: تقاضا داریم که مسئولین ما را هم ببینند و حداقل امکانات رفاهی را به ما هم اختصاص دهند و از نظر تامین معیشت زندگی، در این روزهایی که بیکار هستیم، چاره‌ای برای ما داشته باشند.

به گزارش خبرنگار اجتماعی شاخص، در شرایط امروز که با شیوع ویروس کرونا دست و پنجه نرم می‌کنیم؛ باید با وسواس و حساسیت خاص وضعیت جامعه کارگری را بررسی کرد و نیازهای آنان را پاسخ داد.

کارگران بازیافتی هم بخشی از جامعه را تشکیل می‌دهند که این روزها بی‌پناه و بدون حامی رها شده‌اند؛ درست است که این بخش زیر نظر پیمانکار کار می‌کند، اما می‌طلبد که شهرداری به واسطه ارتباط این مشاغل به این حوزه نیز، بخش کوچکی از بودجه مربوط به مبارزه با کرونا را که از همان روزهای ابتدایی شیوع این ویروس، به میزان 20 میلیارد تومان در شهرداری قزوین اعلام شد، به اقشار آسیب‌پذیر در حوزه شهری اختصاص دهد.

انتهای پیام/ 1003

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار