شاخص : هنرمند قزوینی با تاکید بر لزوم برنامهریزی دقیق برای رونق بازار صنایع دستی گفت: دست بافتههایی مانند گلیم، جاجیم، چادر شب بافی، قالی بافی قزوین قدمت زیادی دارد و بیشتر در مناطق روستایی قزوین دیده میشود.

به گزارش شاخصنیوز، شهر قزوین یکی از شهرهای کهن ایران زمین است و تاریخی پر فراز و نشیب را از دوره های مختلف تاریخی در خود به یادگار دارد.
آثار، ابنیه و میراثی از هزارههای پیش از اسلام گرفته تا دوران مختلف پس از ورود اعراب به ایران در آن به جای مانده است.
این آثار تاریخی مربوط به اواخر دوره قاجار است، یعنی زمانی که آخرین رگههای میراث معماری اصیل و کهن ایرانی در حال احتضار بود. خانه رئوفی در قزوین، خیابان شهداء، شمال مسجدجامع واقع شده است.
این اثر در تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۴۶۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
از جمله فعالیتهایی که در این محل قرار است صورت بگیرد، فروش آثار برگزیده صنعتگران، تولید زنده و بخشهای آموزشی است. معرق، انواع رودوزیهای سنتی، کارگاه سفال و شیشه در این مکان در معرض بازدید عموم قرار میگیرد.
این بنا هشتمین خانه صنایع دستی در کشور است.
در خانه رئوفی صنایع دستی، کارگاه گلیم بافی و نقاشی روی چوب نیز در نوروز جهت بازدید و فروش به نمایش گذاشته می شود.
خانه رئوفی از آثار باقی مانده از دوره قاجاریه در قزوین است که به خانه صنایع دستی تغییر کاربری یافته است.
لذا برآن شدیم از این منزل تاریخی و فعالیتهای آن گزارشی تهیه کنیم.
در پیاده رو خیابان تاریخی سپه قزوین قدم برداشتیم تا به مسجد جامع شهر رسیدیم، از پیچ و تاب دالانهای این مسجد کهن که گذشتیم حیاط با صفای آن با شبستانهای متعدد مقابل چشمانم نمایان شد.
حیاط را هم پشت سر گذاشتیم تا به خانه تاریخی رئوفی در ضلع شمال غربی مسجد که اکنون به خانه صنایع دستی استان قزوین تبدیل شده است رسیدیم. حوض فیروزهای وسط حیاط با ماهیهای رنگی، ایوان و در و پنجرههای ارسی حس نوستالژی جذابی به انسان دست میداد.
پلهها را بالا رفتیم تا مهمان کارگاه پارچهبافی خانم فروغ اعظم طهماسبی شدیم و پای صحبتهای این هنرمند قزوینی نشستیم.
هنرمند پارچهباف نگاهی به گذشته و شروع کارش انداخت و گفت: ۱۵ سالی میشود با سازمان میراث فرهنگی در زمینه دست بافتههای سنتی همکاری میکنم، از سال ۷۶ قالیبافی را از فنی حرفهای استان همدان شروع کردم.
وی ادامه داد: پس از گذراندن دورههای قالی و گلیمبافی در قزوین از سال ۸۰ و ۸۱ هم با میراث فرهنگی (معاونت صنایع دستی آن زمان ) در زمینه آموزش قالی بافی شروع به کار کردم تا اینکه سال ۸۶ به تولید گلیم و قالی با هدف احیاء این هنر در مناطق روستایی و شهری با همکاری خانمهای خانهدار پرداختم.
طهماسبی با بیان اینکه اصول اولیه پارچهبافی را از استاد بامشاد که از موج بافهای قدیمی استان قزوین است آموختم، عنوان کرد: حدود ۲ سالی است که پارچه بافی سنتی را به طور حرفهای انجام میدهم.
این هنرمند توضیح داد: پارچه بافی سنتی همان دستگاه پارچه بافی سنتی است که در قزوین با آن موجبافی یا چادر شببافی میکردند با این تفاوت که امروزه دستگاه آن پیشرفتهتر شده است.
وی اضافه کرد: کار پارچهبافی با ۲ دستگاه انجام میشود، یک دستگاه که باید روی آن چلهکشی یا اصطلاحاً چلهدوانی شود و بعد از آن دستگاه اصلی است که در ابعاد مختلف وجود دارد و کار را ادامه میدهد.
این هنرمند دست بافتههای سنتی بیان کرد: در کارگاه خود دو دستگاه چوپی رو میزی یکی به ابعاد ۴وردی به عرض ۵۰ سانتیمتر و یک دستگاه ۹۰ سانتیمتری با ۸ ورد وجود دارد.
طهماسبی در خصوص مواد اولیه این کار گفت: از هر نوع نخ، از جمله نخهای پشمی کلفت یا نخهای خیلی ظریف ابریشمی میتوان برای پارچه بافی استفاده کرد البته ما سعی میکنیم از مواد اولیه مرغوب استفاده کنیم، شاید هزینه زیادی ببرد اما کیفیت بالایی دارد.
این هنرمند با بیان اینکه در بافتهای سنتی از رنگهای خاصی استفاده میشود، افزود: تنوع رنگ در کار پارچه بافی زیاد است و سعی میکنیم از رنگهای طبیعی استفاده کنیم که هم اصالت و هم کیفیت اثر هنری حفظ شود.
وی ادامه داد: چون تهیه رنگ رزی مراحل سختی دارد و مثل قدیم رنگهای طبیعی تولید نمیشود به ناچار از رنگهای صنعتی استفاده میکنیم اما برای کارهای سفارشی رنگهای طبیعی را به کار میبریم.
استان قزوین خاستگاه صنایع دستی کهن است
هنرمند قزوینی با بیان اینکه استان قزوین از صنایعدستی غنی برخوردار است، خاطرنشان کرد: دست بافتههایی مانند گلیم، جاجیم، چادر شب بافی، قالی بافی قدمت زیادی دارد و بیشتر در مناطق روستایی الموت و بخشی هم در بویین زهرا دیده شده است و نوعی از جاجیمبافی هم در آبیک وجود دارد.
طهماسبی با اشاره به اینکه هنر وی در واقع نوآوری در سطح استان است یادآور شد: کارم را با سرمایهای ۳تا۴ میلیون تومان با تهیه دستگاه کوچک پارچهبافی و یک دستگاه چلهکشی آغاز کردم.
این هنرمند با بیان اینکه متاسفانه رشته پارچه بافی در دانشگاههای استان قزوین و استانهای همجوار وجود ندارد، اذعان داشت: جوانها کار را میبینند و میپسندند اما چون تحمل سختی را ندارند و دنبال کاری زود بازده هستند تمایل زیادی نشان نمیدهند اما باید بدانند که در این زمینه باید صبر و حوصله زیادی داشت، امیدوارم کاری کنیم که جوانها به سمت این هنر کشیده شوند.
این هنرمند پارچهباف توضیح داد: از آنجا که امروزه بسیاری از افراد علاقه دارند لوازمی که خریداری میکنند کاربردی باشد به این جهت روی مواد اولیه ظریفتر کار میکنیم تا بتوان برای تولید لباس، کیف و … از آنها استفاده کرد.
وی در خصوص بازار کار و فروش محصولات مطرح کرد: با گروههایی که رودوزی سنتی یا لباسهای سنتی مانند مانتو کار میکنند همکاری میکنیم در واقع این هنر با هنر تولید کیف و چرم تلفیق شده است.
طهماسبی با بیان اینکه مردم استقبال خوبی از هنر پارچهبافی دارند، گفت: کاری که ما انجام میدهیم دقت و ظرافت زیادی میطلبد به همین جهت قیمت واقعی آن قابل ابراز نیست اما بر اساس قیمت مواد اولیه و تعداد ساعت کاری قیمتگذاری میکنیم.
این هنرمند عنوان کرد: سازمان میراث فرهنگی از نظر فضای کارگاه، خرید دستگاه و مواد اولیه حمایت خوبی کردهاند و با شرکت در نمایشگاهها زمینه حمایت از تولید شود و تبلیغ کار را ایجاد کرده است.
مظلومیت هنرهای صنایع دستی
این هنرمند دست بافتههای سنتی اشارهای هم به مشکلاتش کرد و گفت: هنرهای صنایع دستی مظلوم واقع شدهاند متاسفانه مسائل بیمهای آن مطلوب نیست در صورت بیماری تنها برخی از درمانگاهها ما را پوشش درمانی میدهند که آن هم وقتگیر است.
وی در ادامه گفت: همه میگویند چرا این کار را با سختیهای موجود انجام میدهم اما من به این کار علاقه دارم، در واقع کسانی که کار هنری انجام میدهند قطعا لذت میبرند البته سختی آن هم شیرین است.
طهماسبی در پایان توصیه کرد: با توجه به این که هنر پارچه بافی هنری بومی است از جوانان میخواهم در این فضاها وارد شوند و در بقاء آن اثر بخش باشند.
انتهای پیام/۱۳۰۰